Don Daniello Blog

Proces partycjonowania dysku twardego podczas instalacji systemu jest trudną decyzją, której skutki ponosimy później i długo. Dlatego warto się nad tym zastanowić dłuższą chwilkę. Należy skupić się nad przeznaczeniem dysku. Co będzie nam potrzebne, czego używamy najwięcej. Przedstawię taktyki partycjonowania zarówno na Windowsa jak i Linuxa.

Windows

Po pierwsze, partycja dla Windowsa. Musi ona mieć co najmniej 10 GB (dla XP), jednak nie więcej niż 20 GB (dla XP). Co z tego, ze Windows XP zajmuje 5 GB. Później dochodzi hibernacja – 4 GB (tyle ile masz pamięci RAM), aktualizacje (SP troszkę zajmują), pliki współdzielone programów (np. Adobe) bardzo dużo zajmują na C: i wiele innych rzeczy także samo się tam wetnie. Partycja systemowa w formacie NTFS !

Co trzymamy na partycji systemowej (C:):
- pliki współdzielone programów (np. Adobe)
- sterowniki
- programów NIE INSTALUJ na partycji systemowej

Drugą partycją u mnie jest 30 GB partycja FAT-32. Jest to FAT po to by Linux także mógł na niej operować. Teraz jednak nie jest to już konieczne. Linux najczęściej dobrze radzi sobie z odczytem i zapisem na NTFS.
Na drugiej partycji możemy trzymać jakieś pliki najczęściej określane jako „śmieci”. U mnie są to wszelkiego rodzaju Dokumenty, Muzyka, Pliki pobrane z internetu (nieselekcjonowane), Projekty WWW, Skany, Czcionki, Sterowniki (do zainstalowania), Zdjęcia. Jest to partycja opcjonalna,  NTFS o ile nie mamy starszego Linuxa.

Trzecia partycja – NTFS, ok 50-100 GB (w zależności ile możemy dać). U mnie na takiej partycji są dwa foldery: „Gry” i „Programy”. Wiadomo do czego jej używamy ? Należy pamiętać, że teraz każda gra zajmuje najczęściej ok 10 GB i więcej.
Ważne by gry i programy były zainstalowane na innej partycji niż system. Gdy system się rypnie, lub go reinstalujemy, większość programów będzie działała na czystym systemie (nie wszystkie, niektóre wymagają wpisów w rejestrze i trzeba je przeinstalować).

Czwarta partycja – reszta dysku, NTFS. U mnie używana do trzymania filmów, filmów z kamery przed zakodowaniem (20GB na 1,5h), po zakodowaniu, instalki programów pobrane z internetu. Partycja niekoniecznie musi być osobno. Można ją połączyć w jedno z partycją trzecią, wtedy będziemy mieli gwarancje, że nie zabraknie miejsca.

Ogólnie: System osobno, dane osobno.

Linux

Tutaj najczęściej wystarczą dwie partycje. Jedna to katalog główny „/”, druga to SWAP.
SWAP powinien mieć wielkość 2-3* pamięć RAM komputera.

Warto zrobić „/” osobno i „/home” osobno. Dzięki temu jeśli system się rypnie my rypniemy system, wszystkie nasze dane (i ustawienia!) zostaną na oddzielnej partycji, nietknięte. Bardzo przydatne podczas częstego reinstalowania, eksperymentowania no i gdy nie chcemy mieć problemu, polecam tę opcję. W tym przypadku „/” to około 10-20 GB, „/home” to cała reszta.

Na serwerach często rozrasta się także „/var” przez co najłatwiej trzymać wszystko razem (dla bezpieczeństwa można użyć RAID, ale o tym kiedy indziej).

To by było na tyle głównych zasad Oczywiście wszystko zależy od każdego użytkownika, ale warto się nad tym zastanowić wcześniej, niż potem cierpieć. Mam nadzieję, że te rady komuś pomogą. Jak ktoś chce dodać coś od siebie, komentarze mile widziane.

written by Don Daniello \\ tags: dysk twardy, Linux, partycjonowanie, Windows

Czy wiesz że…. Twój Windwos XP prawdopodobnie nie używa casha L2 ?
Powoduje to spadek mocy procesora, ponieważ nie działa optymalnie.
Można to jednak bardzo łatwo naprawić, potrzebujesz prawa administratora.

1. Dowiedz się jak dużego masz casha L2 (pudełko po procesorze, storna producenta….)
2. Odpal ‘regedit’ – start -> uruchom -> regedit -> enter
3. Idź do: ‘HHKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Session Manager\Memory Management’ i tam znajdź wartość ‘SecondLevelDataCache’
4. Kliknij prawym i wybeirz ‘Modyfikuj’
5. Zmień system ciągu na dziesiętny i wpisz swoją wartość casha (np. 256/512/1024/2048)
6. Naciśnij Ok, zamknij regedita i ZRESTARTUJ Komputer
7. Gotowe, twój procesor działa około 30% szybciej !

written by Don Daniello \\ tags: l2 cache, Windows

Który system operacyjny jest najlepszy ? To pytanie często jest tematem wieeelu burzliwych dyskusji

Nie powiem, który system operacyjny jest najlepszy – to – żeby nie powiedzieć „jest niemożliwe” – zależy od użytkownika i zastosowania. Podpowiem jak dobrać sobie najbardziej odpowiadający nam system.

Pod uwagę będę brał systemy Linux, Windows i Mac, z tym że Maca znam z opowiadań, a BSD nigdy w życiu nie tykałem, więc go w ogóle tutaj nie będzie

Czy to ma być serwer czy stacja robocza ?

• Serwer -> Linux to najtrafniejszy wybór. Dlaczego ? Darmowy, pełne dopasowanie, całkiem łatwy w użyciu i nic się nie krzaczy (serwer, mam tu na myśli najczęściej serwer dedykowany bez bezpośredniego dostępu). Osobiście polecam Debiana, świetnie spisuje się na serwer,nie ma problemów z instalacją pakietów (a w tych znajdziemy wszystko). Dlaczego nie Windows ? Ano Windows to najgorsze możliwe rozwiązanie na serwer… porażka na całej linii. Mówię to po doświadczeniu z Windows Server 2003. Teoretycznie Windows Server to najlepszy z Windowsów, praktycznie nie warto używać. Po pierwsze cena… każą kupować osobną licencję na każdy procesor (żegnaj czterordzeniowy procesorze ?), po drugie: nie ma zbyt wielu rozwiązań gotowych na platformę Windows (a jak są to znowu trzeba płacić), bezpieczeństwo zerowe (nie ma niczego jak klucz SSH, ba – nie ma SSH ), stabilność mizerna, no i zasoby żre jak Windows… Wystarczy ? Chyba tak.

  Dlaczego nie…. Mac OS ?
  Hmmmm… Z tego co wiem Mac jak działa, to działa dobrze, jednak często nie ma opcji, której potrzebujemy (nie jest tak otwarty), druga rzecz to cena – $3299 za Mac Pro ? Odpada, chyba, że masz zielone drzewko (takie specjalne, z zielonymi ).

• Komputer użytkowy – stacja robocza:
  Tutaj wybór należy do tego kto będzie tego używał. Wszystkie opcje są dobre, jednak mają swoje plusy i minusy.
  Linux – zależy od dystrybucji. Jeśli nie chcesz brudzić rączek -> Mandriva Extreme (http://strefamandrivy.pl). Ten system kosztuje ok 100 zł. Ale jako jedyny posiada komercyjne sterowniki ! Czyli masz największą szansę na bezproblemowe działanie. Nacisk kładą na dostosowanie do użytkowników, którzy nie maja o Linuxie zielonego pojęcia.
  Jeśli jednak nie masz 100 zł, polecam darmową wersję – Mandriva One (bez komercyjnych sterowników i programów).
  Możesz także spróbować Ubuntu, desktopową wersję Debiana. Darmowa i popularna dystrybucja.
  Windows – niezbędny do gier, nie oszukujmy się, żadna warta zagrania gra nie jest stworzona pod Linuxa czy Mac OS’a. Jeśli jednak nie grasz na komputerze polecam Linuxa lub Maca. Windows jest polecany dla osób ze skłonnościami masochistycznymi, zakładam, że znasz skutki używania go.
  

  Mimo wszystko, opis wersji:
  Win 3.0 – fajnie, że był – nie miał tylu dziur bo wtedy nie mieściło się tyle na dysku.
  Win 95/98 – miło powspominać, że przeminęły z czasem.
  Win 2000 – działał, ale nie do gier.
  Win Me – porażka na całej linii.
  Win XP – najlepszy z systemów Microsoftu, szkoda, że go dalej nie ciągną (no bo trzeba kasę wycisnąć na czymś nowym).
  Win Vista- porażka na całej linni, nawet na dwóch… najgorszy system w historii, przereklamowany i w ogóle. Niestabliny, niekompatybilny i zasobożerny.
  Win 7 – z założenia szybki jak XP, ulepszony interfejs itepe. Warto przetestować.
  Mac OSX – bardzo dobry, o ile nie grasz w najnowsze gry komputerowe i masz wieeeele $$$ w kieszeni.

To był główny podział, teraz jeszcze kilka zasad:

• Procesor 64 bitowy: gdy posiadasz takowy, możesz być pewny, że pod Windowsem nic z niego nie wyciśniesz. Albo zainstalujesz Win 64 i większość programów pójdzie… sobie, albo będzie działał jak zwykły 32 bitowy.
  Nawet pod Linuxem nie zawsze Intel Core 2 Duo nie zawsze lepiej się spisuje na Mandrivie 64bit. Z mojego doświadczenia, Intel montowany w laptopach działa przeważnie gorzej (jest to emulacja 64 bitów), za to ten na którego trafiłem w serwerowni pod Debianem 5 działa szybciej (o dziwo także Intel).

Jak sobie coś przypomnę, to dopiszę.

written by Don Daniello \\ tags: Linux, Mac OS, OS, system operacyjny, Windows